Warszawa i jej oblicza

Właściwości soczewek kontaktowych

2010-03-05 | Honzyk

frazy kluczowe: uroda, kosmetyki, wizerunek, optyka

użytek z tych doświadczeń zrobiono w latach trzydziestych poprzedniego stulecia. kontakt konstruowano odlewając szybko schnącą konsystencję przypominającą parafinę na kształt gałki. Były to najwcześniejsze doświadczenia ze szkłem kontaktowym z materiałów nieorganiczych.

Brzmi to co najmniej nieprawdopodonie, ale dzieje szkieł kontaktowych ma swoje korzenie już w wieku XVI, kiedy to zauważono, że wady wzroku można korygować z pomocą szła na warstwie oka. Dokonującym tych odkryć był geniusz renesansu Da Vinci.

Od momentu wynalezienia polimetakrylanu 2-hydroksyetylowego w latach 60. powstały soczewki, które znamy dzisiaj. Kontakty wykonane są z tworzyw elastycznych, w których 36-75% zawartości stanowi woda. Woda umożliwia dostawanie się o2 do gałki ocznej.


Z pomocą tego odkrycia już w latach XL osoby zwane okularnikami posiadały wybór. Wciąż były to jednak niemiękkie szkła kontaktowe (znane także jako soczewki kontaktowe), które pomimo swoich bardzo dobrych właściwości naprawy ułomności, niestety były złe w użytkowaniu:
wymagały sporego czasu adaptacji
dostawał się pod nie kurz i brud
powodowały otarcia rogówki



Kontakty mają na celu korygowanie kolejnych uszkodzeń:

soczewki z dodatkową warstwą koloru
korygują wadę do bliży i do dali jednocześnie
toryczne
korekcja wad sferycznych



Szkła kontaktowe mają różne długości korzystania:

dwudziestoczterogodzinne
kwartalne
jednodniowe
przez okres czternastu dni
przez okres miesiąca
12 miesięczne

Szkła kontaktowe mają na celu korygowanie następujących wad:

krótkowzroczność
astygmatyzm
nadwzroczność
starczowzroczność


Soczewki kontaktowe dzielimy na:

sztywne gazoprzepuszczalne soczewki
miękkie
twarde